|
|
Bram en Sofie
Gedachten van een jong koppel
-
Abel videookes
Een hele dikke maand geleden hebben we ons een kleine digitale filmcamera aangeschaft. Het leek ons leuk om al die schattige en grote stappen van Abeltje vast te leggen. En als hij later komt met zijn vriendinnetjes moeten we deze toch kunnen showen hé?
Hier al 2 kleine filmpjes van toen abel net 4 maandjes was.
Abel zat rustig in de zetel naar KZoom te kijken. Tot hij dacht: “ik ga een dutje doen” en zich een goede slaaphouding zocht … dit was het resultaat (voor alle duidelijkheid om alle overbezorgde reacties te vermijden, we stonden er als deskundigen van de eerste hulp op toe te zien dat hij niet uit de zetel rolde hoor! En hadden al een hele resem kussens op de vloer klaargelegd!)
En ons klein lief Abeltje is ook zot van de poesjes. Siba loopt meestal weg als Abel zijn handje ernaar uitsteekt (ik geef die jongen geen ongelijk). Maar Bertje trekt er zich meestal niets van aan. En dit zijn enkele van de vele leuke momenten tussen Abel en Bertje.
Public Enemies
Vorige week vrijdag zijn we, met de filmticketjes die ik voor men verjaardag gekregen heb, nog eens de cinefiel gaan uithangen in de Kortrijkse Kinepolis. Mijn oog was gevallen op Public Enemies, zelfs voor kinepolis er een gigantische mediacampagne voor opstartte.
Public Enemies vertelt het verhaal van John Dillinger, volgens Wikipedia een beruchte Amerikaanse crimineel die leefde in dezelfde tijd als Bonnie & Clyde en Ma Barker. De rol van John Dillinger wordt meesterlijk vertolkt door Johnny Depp, die naast “vrouwen in katzwijm doen vallen” ook nog “begiftigd acteur” op zijn CV mag schrijven, en zeg nu zelf: de gelijkenis is gewoonweg treffend:
Public Enemies lijkt, afgaande op de bombastische trailer, op een doorsnee actie-gangsterfilm zoals er 13 in een dozijn zijn en met die verwachting ging ik dan ook naar de bioscoop, voor een avondje hersenloze actie.Maar ik had het blijkbaar mis begrepen. Public Enemies verhaalt over het leven en de dood van John Dillinger en de film zou eerder betiteld moeten worden als drama dan als actie-film. Natuurlijk krijg je heel wat vuurgevechten en high-speed-chases te zien, want daar draaide zijn leven dan ook om, maar het verhaal zelf volgt een veel duisterder lijn en vertelt over de vriendschap en trouw die bestond tussen hem en zijn collega’s, over de liefde voor een vrouw die hij amper kent en over de genadeloze kruistocht tegen de georganiseerde misdaad die uiteindelijk zorgde voor het ontstaan van de FBI.
Zoals gezegd zorgt Johnny Depp weer voor een schitterende vertolking van het personage van John Dillinger en gedurende de hele film blijven we gefocust op hem. Er is betrekkelijk weinig karakter building in de film aanwezig buiten deze van John Dillinger himself en special agent Melvin Purvis, die het tot zijn levensdoel gemaakt heeft om John achter de tralies te krijgen. De relatie tussen deze 2 personages is uitermate boeiend en de ontknoping geeft het nog dat tikkeltjes extra. Er wordt verder heel weinig aandacht besteed aan het personage van zijn liefje, gespeeld door Marion Cotillard die we ook kennen van de hilarische trilogie Taxi, en zo mogelijk nog minder aan zijn vrienden en kompanen.
De film voelt aan als een film-noir en creëert heel goed die authentieke sfeer van de jaren ‘30 van de vorige eeuw. De soundtrack draagt hiervan een groot deel door ons mee te nemen van de doodse stilte tussen 2 geweerschoten in en het lawaai van ronkende motoren van wegscheurende wagens.
Al bij al vind ik dit geen typische hollywoodfilm en dat heeft mij aangenaam verrast. Een aanrader voor iedereen die graag wat minder voorgekauwde koek kijkt en eens wat anders wil zien.
Ik heb horen waaien dat het jammer is dat er geen groot heroïsch vuurgevecht was op het einde waardoor de film redelijk in mineur eindigt. De filmmakers moeten zich natuurlijk houden aan de feiten, voor zover dat nodig is in Hollywood, maar persoonlijk denk ik dat de film beter is zonder een dergelijke scène op het einde, het is eindelijk eens wat anders dan al die Hollywood clichés die ze al jaren door onze keel rammen.Confessions of a Shopaholic
Shopaholic, 5 boeken waarin Sophie Kinsella hartverwarmend verteld en in de huid kruipt van Rebecca Bloomwood. Becky is shopverslaafd en houdt van haar kredietkaart en weet die ook goed te gebruiken. Ze heeft een gouden hart, veel fantasie en is kortom een geweldig persoon.
Als ik aan het lezen ben, dan kan ik niet meer stoppen. Becky lijkt een echt persoon, een echte vriendin. Ik heb dan zelfs de neiging er met iedereen over te praten maar helaas krijg ik altijd het deksel op mijn neus. Want, ze snappen het niet, ze zitten niet in mijn fantasie-wereldje. Iedereen zou deze boeken moeten lezen, gewoon zodat ik er over kan praten indien nodig. Verslavend. Het gaat zelfs zo ver dat ik altijd meer uitgeef aan schoenen en kleding tijdens en na het lezen van de boeken. Maar mijn verstand (helaas) wel altijd ruim op tijd een stop roept en ik mijn kredietkaart toch nooit zo ver onder nul laat gaan zoals Becky constant doet. Wat zou het heerlijk zijn om alle wereldse banden eens af te leggen en gewoon te gaan shoppen en shoppen en shoppen hmmmm zalig.Van deze prachtige boeken hebben ze dan ook een verfilming gemaakt. Om precies te zijn enkel van het eerste boek en het verhaal was nouja een beetje aangepast. Vorige week ben ik met Sandra gaan kijken in de bioscoop en de film was echt super, hilarisch, romantisch en echt de moeite waard. Maar 1 ding vind ik jammer, dat ik de film telkens vergelijk met het boek. Jammer is dat, want zoiezo is het boek veel beter, in mijn hoofd. Als je een boek leest maak je daar zelf onbewust een film van, en die is perfect, zoals jij het wilt. En een film, tja je ziet hoe de mensen eruit zien, hoe haar kleding eruit ziet, en meestal komt dat niet exact overeen met jou gedachten. Maar als ik probeer de film los van de boeken te zien was het echt een prachtige film en zeker een aanrader!
Watchmen
Gisteren zijn we met zen tweetjes nog eens gezellig naar de film geweest en ik mocht kiezen. Daar moest ik niet al te lang over nadenken want Watchmen :eager: stond al een tijdje op mijn movies-to-see lijstje. (Eigenlijk wou ik gewoon stiekem naar die film gaan kijken en mijn lief vrouwtje stemde daarmee in (l) als zij de volgende film mocht kiezen).Ik wist totaal niet wat ik moest verwachten want de trailers die ik had gezien zijn ongelofelijk mysterieus en vertellen je eigenlijk niet veel meer dan dat het over superhelden gaat die vechten om de wereld te redden -- voor de zoveelste keer. Ik moet zeggen dat ik het echt super vond. De film duurt net geen 3u dus de pauze halverwege was meer dan welkom om mijn overbelaste blaas te ledigen. Die 3u worden echter volledig naar waarde ingevuld.
De film is technisch en grafisch een echt pareltje, alle grafische effecten zijn gewoon “af“, niet te overdreven of ondermaats (voor dit genre film). De gebruikte cameratechnieken (vertraagd inzoomen, even pauzeren, hoek, belichting, etc…) zijn zeer passend voor dit soort film en maken het een echte belevenis voor het oog. Ook het geluid is zeer treffelijk en de gevechten worden extra echt door de krachtige knallen en botsen die je te horen krijgt als er iemand voor de zoveelste keer met zijn hoofd door een tafel/raam/toilet/… gaat, etc…
De echte kracht van deze film zit hem echter in het verhaal, en zonder al te veel details vrij te geven is dit een film die in je hoofd blijft zitten. Alle aspecten van film zijn gebruikt om de kijker te laten nadenken over het concept van goed en kwaad / zwart en wit. Wat is goed nu eigenlijk, en waar ligt de grens tussen goed en kwaad? Wanneer wordt zwart weer wit? In mijn ogen is het verhaal echt geniaal.
De 2 enige minpuntjes vond ik 1) de wel zeer expliciete seksscène
in de tweede helft van de film die naar mijn insziens totaal niets toevoegt aan het verhaal of de karakterbuilding en 2) de evenzeer erg grafische verfilming van het afzagen van iemands handen, terwijl hij nog leeft uiteraard.
Deze 2 puntjes hadden de regisseurs evenzeer kunnen suggereren zonder het zo expliciet in beeld te brengen. Om deze reden zou ik de film 16+ labelen maar dat is dus niet het geval :fist: en dat vind ik wel een beetje jammer. Ik kan mij voorstellen dat menig ouder een attack krijgt als zijn zoontje/dochtertje dit zou te zien krijgen. De film wordt geafficheerd als een film over superhelden en dus kan je je wel verwachten aan een hoop ouders met kinderen die een spiderman-superman-film komen bekijken…Next up: Confessions of a Shopaholic!
Betoverd
Zalig weekend achter de rug. Zaterdag gaan shoppen met mijn lief nichtje, Saartje. Heb ik een leuk rokje, truitje en schoentjes gevonden. Lekker weertje, geen enkel druppeltje regen. Enkel wat plaatselijk, wat we nogal vreemd vonden. Lekkere verse neusjes gekocht en ook nog wat shampoo. Maar dat telt niet, verzorging en eten is noodzakelijk.
De zondag even gezondigd, dienst overgeslaan. Voor deze ene keer. Iets langer uitgeslapen, in de auto gestapt en naar Maasmechelen Village. Flink rondgewandeld en nog flinker niets gekocht. Spaartjes doen. Ja, ik weet het. Je zal dit nog een half jaartje mogen aanhoren. Tenzij je ons sponsort. (Rekeningnummer te verkrijgen op aanvraag.)
Bezoekje brengen aan Genk Centrum, wat nogal tegen viel. Lekkere hapjes in de lunch gaaaaarden. En dan voor een tasje koffie en taartje (of isset een vlaaaaaai) naar de bomma en bompa. Tijdens het gezellig met de familie in de zetel hangen, praten en luisteren, kwam er een super gedachte in onze hersencelletje binnendringen: "We kunnen vanavond naar de cinema gaan!" Jihaa, dat is toch al een tijdje geleden? Nouja, het lijkt toch langer
.Ik, Sofie dus, wist perfect welke film ik wilde zien: Enchanted, van Disney. Uiteraard. Het koste me niet zoveel moeite om mijn wederhelft te overtuigen na enkele glimlachjes en een leuk kusje was het al in orde. En een belofte als: “Erna kunnen we alsnog Hitman gaan zien…”
Maar echt, geen moeite was me teveel! En de film was het echt waard, echt super!
Ik zou hier nu een immenslange blog kunnen neerpennen wat je allemaal ziet in de film, wat er gebeurt, de grappige, de trieste en de hilarisch momenten… Maar echt, dit zou enkel afbreuk doen aan de film. Neem je handtas en eventueel je lief en ga naar de film! Je zal het je niet beklagen!
En erna kunnen we alsnog honderduit tetteren over de film….
Abonneren
Loading... 
