|
|
Een hele dikke maand geleden hebben we ons een kleine digitale filmcamera aangeschaft. Het leek ons leuk om al die schattige en grote stappen van Abeltje vast te leggen. En als hij later komt met zijn vriendinnetjes moeten we deze toch kunnen showen hé?
Hier al 2 kleine filmpjes van toen abel net 4 maandjes was.
Abel zat rustig in de zetel naar KZoom te kijken. Tot hij dacht: “ik ga een dutje doen” en zich een goede slaaphouding zocht … dit was het resultaat (voor alle duidelijkheid om alle overbezorgde reacties te vermijden, we stonden er als deskundigen van de eerste hulp op toe te zien dat hij niet uit de zetel rolde hoor! En hadden al een hele resem kussens op de vloer klaargelegd!)
En ons klein lief Abeltje is ook zot van de poesjes. Siba loopt meestal weg als Abel zijn handje ernaar uitsteekt (ik geef die jongen geen ongelijk). Maar Bertje trekt er zich meestal niets van aan. En dit zijn enkele van de vele leuke momenten tussen Abel en Bertje.
Vandaag hebben wij het plezier om jullie voor te stellen aan Bertje, de nieuwste aanwinst van ons gezinnetje.
Bertje is een jong, nieuwsgierig katertje van 9 weken die niets liever doet dan alles te beklimmen wat hij tegenkomt.
We hebben Bertje in huis gehaald omdat we Siba wat gezelschap wilden geven als wij van huis zijn. Ze komen alvast heel goed overeen (lees: totaal niet) en op wat plagerige mepjes en grommetjes na zijn het de beste maatjes
Het is een misschien een beetje een misleidende titel, daar het hier maar gaat over de kleine Siba, maar toch is het niet te onderschatten. Toen we Siba in huis haalden was het een klein bang, verlegen poesje, zoals we al eerder vermeld hebben.
Ondertussen zijn we een weekje verder en hebben we het beestje toch al geleerd dat kaka doen op het tapijt NIET door de beugel kan. Zelfs na de vierde keer is het nog altijd niet grappig! Hij heeft nu door dat kaka in de kattenbak hoort en om die te vinden hebben we hem een beetje geholpen. Eerst door de kattenbak te zetten op zijn geliefkoosde kak-plekje op het tapijt (dan kan hij ook niet anders) en vervolgens door de bak elke dag een beetje verder te verplaatsen. Het pienter beestje heeft het eindelijk door.
Ondertussen heeft hij ook geleerd dat je op een trap kunt klimmen, en mits een beetje “oefening”, je er ook af kan raken. De zwaartekracht is nog altijd zijn beste vriend niet en dat merk je af en toe als je een droge *pok* hoort elke keer hij ergens afvalt of over zichzelf struikelt.
Zijn muisjes zijn daarentegen zijn beste vriendjes en samen met hen heeft hij al vele avonturen beleefd al dan niet begeleid met een droge *pok*. De krabpaal is ook een van zijn favoriete speelgoedjes want hij klimt er naar hartelust op om dan even te blijven hangen vooraleer hij er weer afvalt.
En “Ja, dat is een roze halsbandje!”
Wij mogen dat!
Gisteren zijn we hem gaan ophalen en het arme beestje heeft een hele avond redelijk bang geweest, maar gelukkig kwam het toch een beetje tot rust bij ons in de zetel. ’s Nachts heeft het wel regelmatig gemiauwd maar gelukkig niet luid genoeg om ons een hele nacht wakker te houden. En nu zit het weeral in zijn kattenbak verstopt. Het heeft nog niet gedronken noch gegeten maar ik hoop daar straks wat verandering in proberen te brengen (de zoveelste poging). Maar heel af en toe heft het zijn hoofdje op en kijkt het toch eens nieuwsgierig rond. Helaas duren deze momenten niet lang genoeg om daadwerkelijk op pad te gaan. Het stoerste dat Siba al gedaan heeft is voor 5 min met zijn speelgoedmuisje gespeeld, ik verschoot me een ongeluk dat hij dit aandurfde (en het beest zag liggen).
Wij hebben er dus weer een missie bij: zorgen dat Siba zich hier thuisvoelt en zijn angsten ovewint!